Üzüntülerime, yanlışlarıma rağmen, kızgınlık ve kırgınlıklarıma rağmen, bol değişiklikli bir yıl olmasına rağmen, zorlandığım anlara rağmen ben memnunum, hoşgeldin 43… Mutlu anlarım, şükrüm çok daha fazla…
Ve ben her üzüldüğümde biraz çöküp, biraz kabuğuma çekilip, sonra üzülmek için vaktim dar diyip çıkacağım. Hakkaten ben ve sevdiklerimde sağlık olsun gerisi hallolur.
Her sene yeni bir level açılıyor ve seneyi geçirmeyi hedefliyoruz gibi artık hayat…
Sene başında dilek defteri tutarken, sene ortasında kontrol edip güncelleme yaptım kendime:)
Yine çok öğrendiğim bir yıl oldu. Çok farkındalık. Çok hayal kırıklığı. Çook güzel an, çok güzel kişiler… Özü çok kötü insanlar tanıdım ve buna hala hem şaşırıyor hem üzülüyorum. Mutluluğundan iyi olmandan mutlu olan, buna destek olan dostluklar yaşadım, binlerce şükürle…
Yine kendimi öğrendim, biraz kendimi tanıdım, biraz değiştim. Bazı değiştirmek istediklerimi ise değiştirmeyi hala beceremedim.
Bazı yüklerimden arındım, vazgeçtim, geriye döndüm…
En değer verdiğim, valiz valiz taşıdığım kitaplarımı bıraktım, üzüldüm yine de hafifledim… Yarı hayallerim gitti onlarla…
Çocukluğumdan beri istediğim boyum kadar olan, evlere sığmayan koca ayı peluşumdan vazgeçtim, hafifledim…
Hayvan sevgimden vazgeçtim, çiçek sevgimden vazgeçtim, ek sorumluluk istemiyorumu daha fazla kabullendim.
Sağlık diye tutturduğum yılbaşı kararımda orta seviye başarı ile devam ediyorum. Orta seviye ile yaşanabileceğini, herşeyi başaramayacağımı, vazgeçebileceğimi, beceremeyeceğimi her gün biraz daha kabul ediyorum.
Senelerce uğraşıp emek verip batırdığımı kabul ettiğim ilişkilerim var artık… Beceremedim, becerememişim, ama ben elimden geleni o zamanki doğrumu yaptığımı biliyorum.
Minik canım ergenim de buraya dahil:)
Nefrete yakın söylemlerle bıktığım ‘hanımefendiliğe’ sakin ve huzurla dönüşü seçiyorum… Bir çok şeyle, kendinle , bazı gerçeklerle barışmak gibi bu… Belki büyümek, yaş almak…
Yalnızlığımla çok barışık yaşarken, kalabalık sofraları özlediğimi farkettim…
Eğlenmeyi, sevmeyi , koştur koştur herşeye yetmeye çalıştığımı ve bunu yapabiliyorken yaptığımın çok akıllıca, çok benlik olduğunu farkettim… Enerjime şükrederek…
Gerçekleştiremediğim çok hayalim, yapamadığım beceremediğim çok şey var… İsteyip alamadığım, isteyip yapamadığım…. Söyleyemediğim…Bir gün olur mu bilmem. Olur mu, vazgeçer miyim, hevesim biter mi bilmiyorum, hayatın bir yüzü de bu diyip kabul etmeye çalışıyorum.
Hayal varsa kırıklığı da var
Hayal kırıklığı yaşarım diye hayalden vazgeçmeyeyim, duamdır… Özünde çok isteyince hep oluyor, inanıyorum, bunu hissettirdiğin için de şükürler olsun Allahım.
("eğer şükrederseniz elbette size (nimetimi) artırırım."ibrahim suresi)
Yeni level için kurdeleyi kesiyorum :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder