Denizde yüzerken aslında amaç anın tadı çıksın olmalı ama ben ne yaptım? Hadi sorgulayalım tüm hayatı…
Böyle de bir yaşamak… Yaşıyorsun bu hayatı demeyin yani :) ama çook şükür minik anlarıma…
Geçenlerde denizde bir an sorguladım da derinleşmeyen denize olan sevgim bile aslında güven duygusu ile mi ilgili… Atamayışım kendimi denize… Dalamayışım…Ayağım yerden kesilmesin çünkü ben denize de güvenemem ki… Güvendim ama tam mı bırakayım kendimi yani, nasıl olabilir ki?…. Deniz ve güven ilgili mi mesela merak ettim. Psikolog değilim çözemem, ama bilirsin… İçin bilir derler ya… Bağımsız değil belli ki! Güven arayıp güvenememek çelişkisi… Sorun bizzat kendinde mi, bırakamama… Üzerine destan yazarsın, yazmayacağım, ben daha günlerce düşüneceğim… Sonra belki yıllarca…
Çünkü anlamak, kabullenmek ve sonra belki çözmek yıllar alır… Ve bazen çözemiyoruz sadece bilmek bir basamak…
Ve sonra karşıma çıkan yazı:
‘’Güven arıyorsun ya tanıyamazsan? ‘’
Bir gün nehrin akışına güvendi…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder